 |
| 08-02-2005 |
Osteopaat |
Sinds een paar dagen "heb ik het in mijne rug", gelijk ze zeggen. En geen klein beetje. Gisteren was het bijna niet te houden, 'k was bijna in de namiddag naar huis vertrokken. Maar dan toch op tanden gebeten. Direct bij thuiskomst een afspraak gemaakt met de osteopaat ofte kraker zoals ze in de volksmond wel es genoemd worden, want de tranen stonden me bijna in de ogen. Bijkomend probleem is dat telkens de rugpijn (tussen schouderblad en ruggengraat) komt opzetten, mijn maag ook begint op te spelen. Ook heb ik sinds de rugpijn een paar dagen geleden begon, soms pijn links onderaan in mijn buik. Osteopaten weten wel raad met dat soort rare gevallen. Ze zijn niet enkel bezig met je spieren, pezen, wervels en gewrichten, maar ook met je ademhaling en organen. Ze werken vanuit een lichaamsvisie waar alles mekaar beïnvloedt en ik ben daar de laatste dagen ook sterk van overtuigd aan het raken. Je zou denken dat rugpijn je maag niet kan beïnvloeden, maar ik begin het langzaamaan te geloven. Zo'n acht jaar geleden ben ik nog es naar een kraker geweest, met gelijkaardige klachten. Op tien minuten was alles opgelost!!! Je trekt er wel niks of niet veel van terug van de ziekenkas, maar je bent dan tenminste in één keer geholpen. Woensdag om half acht mag ik gaan. Hopelijk hou ik het zo lang uit. Op dit moment gaat het wel, maar op erge momenten straalt de pijn uit naar de achterkant van mijn linkerbovenarm, naar mijn elleboog en soms zelfs tot aan mijn pols en pink. Niet zo ideaal als je beeldschermwerk doet.
Gelukkig gisteren wel goed in slaap kunnen vallen ondanks de pijn. Vriend's café was zondagnacht tot vier uur opengebleven (waarschijnlijk door begin krokusvakantie) en toen hij thuiskwam was hij nog niet moe. Ik ben toen ook wakkergebleven tot mijn normaal uur van opstaan, ondanks het feit dat ik pas na middernacht sliep. Toen ik na het werk thuiskwam, bleek dat Vriend niet meer geslapen had, dus heel de zondagnacht en de ganse maandag wakker was gebleven! We zijn allebei samen gezellig naast mekaar om half negen ingedommeld... :-) Wel fijn, ondanks de pijn...
Had ik geen afspraken gehad vandaag, dan was ik misschien wel thuisgebleven. Maar om elf uur moet ik op het kabinet van minister Marino Keulen zijn, voor een onderhoud met zijn adjunct-kabinetschef. En dat soort afspraken is niet makkelijk te verplaatsen. (Ook niet aangewezen met onze deadline...) En deze namiddag moet ik ook nog iemand gaan interviewen. Dat zorgt er wel voor dat de dag goed voorbij gaat en dat mijn gedachten van de pijn afgeleid worden. Allez, zal me eens wat gaan voorbereiden op het gesprek van sebietekes...
|
|
|
08-02-2005, 10:10:09 Liza
|
 |
|
 |