Vorige week kreeg ik een sms van mijn ouders: "je kan je fiets gaan ophalen op het politiekantoor."

Say what? Politiekantoor? How come?

Dus ik belde m'n ma. Blijkbaar heeft een van de gepensioneerden in ons appartementsblok (zo van die mensen die niet anders te doen hebben dan heel de dag alles in het oog te houden) de politie gebeld met de melding dat er al dagenlang en fiets voor het appartement stond. En dat dat waarschijnlijk een gepikte fiets was. Dus wat doen de flikken? Ze springen direct in hun combi om die fiets te gaan opladen. Ahja, in dit boerengat immers geen verkeersinfarcten, drugdealerij, diefstallen of andere belangrijke activiteiten die tegen de wetten van ons land ingaan. Dan maar onschuldige mensen hun niet gestolen fietsen gaan opladen. Kwestie van de agenten bezig te houden, en de eigenaars van die fietsen ook.

Dus de politie zet mijn fiets in hun garage. Het is een gegraveerde fiets, dus nadat ze hem weggevoerd hebben, besluiten ze maar eens te gaan kijken van wie die fiets dan wel is (NA dat ze hem weggevoerd hebben dus hè). Ik heb die fiets van mijn moeder overgenomen toen zij een nieuwe kocht, dus het telefoonnummer dat bij de fiets hoorde leidde de speurneuzen van de politie naar mijn moeder. En op haar beurt bracht zij mij op de hoogte.

Een dag later stapte ik dus redelijk pissed naar het politiekantoor. Een fiets die op slot tegen een gevel geparkeerd staat is toch niet per definitie gestolen? Het feit dat die gesloten is, is volgens al een redelijk goeie indicatie dat ie niet gestolen is. Soit, volgens meneer de wijkagent nemen dieven soms fietsen mee die op slot zijn, zetten ze op een andere plaats weer neer (dat zou dan in casu de gevel van ons appartement midden in het centrum geweest zijn) en komen later met een camionette die fiets ophalen om hem naar een werkplaats te brengen waar het slot verwijderd wordt. Alleen de brandstof om met die camionette mijn fiets te komen ophalen is al meer waard dan de fiets zelf. Ik zweer het u. Dat wilde de agent dan wel weer toegeven. Zo'n fiets als de mijne zouden ze normaal gezien niet stelen als ie op slot stond.

Ik heb uiteindelijk gewoon mijn mond gehouden en niet verder gediscussieerd, want ik ken mijn wijkagent ondertussen al. Elke week gaat er hier in het dorp wel een grappige roddel over hem de ronde. Mister Pietje Precies is soms zo precies dat hij zich voor het hele dorp belachelijk maakt. (Hij zou ooit zijn vrouw bekeurd hebben in de auto omdat ze haar gordel niet aan had! En nog grelligere verhalen...)

Enfin, ik heb mijn fiets terug. Omdat het zomer is, en ik dus bijna dagelijks fiets, laat ik mijn fiets op straat tegen de gevel staan. De stoep is breed genoeg, dus de fiets staat niet in de weg, en ik doe hem op slot, dus geen probleem. Als ik de fiets telkens in de garage moet zetten, moet ik mijn sleutels uit mijn tas nemen, de juiste sleutel voor de elektrische poort naar de koer zoeken, de poort openen, wachten tot de poort langzaam opengaat, naar de garage rijden, poort opendoen, fiets naast auto wringen, poort weer toe, naar elektrische poort lopen, arm door spijlen van poort steken om poort met sleutel langs de buitenkant te openen (straf hè! Er staat alleen aan de buitenkant een slot op! Als je binnen staat kan je niet buiten, behalve als je je armen door de poort steekt en op de tast de sleutel insteekt...) Kortom: een heel gedoe.

Vanmorgen stond mijn fiets dus weer buiten tegen de gevel. Vriend stond buiten omdat ie iets uit zijn auto moest halen. De wijkagent passeerde en vroeg of dat nu weer mijn fiets was die daar stond! Het lef! Waarom zou mijn fiets daar nu niet mogen staan?! Het is nu toch bekend dat het geen gestolen fiets is! Mijn vriendin woont hier twee blokken verder in de straat en zet haar fiets al meer dan een jaar buiten op de stoep. En haar fiets hebben ze nog nooit meegenomen hoor.

Maar in haar gebouw wonen geen oplettende bejaarden, alleen jonge mensen...